wij herdenken

gedeelde smart is halve smart

Leonie houdt van delen. Als zij een hapje brood neemt, lust Winnie er vast ook één. Als zij een schone luier moet (met de nadruk op moet... want ze vindt er niets aan), moet Bibi (haar slaapknuffel) er ook één. Eten wij een koekje, dan wil zij er uiteraard ook één. Is papa mama aan het kietelen, dan vindt ze dat helemaal niet leuk. En als ze een poppenflesje vindt, dan lust Toto uit het tijdschrift vast ook wel een slokje. Lief hè?
Maar nu is het delen wel op een toppunt hoor... Leonie heeft al ruim een week last van ontstoken ogen. Eerst hebben we het keurig steeds schoongemaakt met afgekoeld gekookt water, en wasten we steeds onze handen en verschoonden de spullen die 'besmet' waren. Toen het eigenlijk alleen maar erger werd, en ze na het slapen haar ogen niet meer open kon krijgen door de korsten, gingen we toch maar eens naar de dokter. Met het zalfje ging het al snel weer beter, gelukkig maar, want het inbrengen was een crime. We stopten de behandeling, maar de laatste dagen had ze toch weer 'snotjes'. En... vanmorgen werden we ALLEDRIE wakker met vieze ogen! Joepie, da's toch wel het toppunt van delen, of niet? Maar goed, we behandelen dus nu iedereen in dit huis, maken alle ogen schoon met afgekoeld gekookt water en wassen ons een slag in de rondte. En ja, ook de ogen van Winnie worden schoon gemaakt, dus straks is iedereen weer ontsteking-vrij! Hopen we...

in gebruik

Met dit weer zitten wij in de tuin/zandbak!

navelstaren

Leonie is geobsedeerd door haar navel. Ze noemt hem naSel, aangezien ze de v nog niet kan uitspreken (druif wordt daarom ook een druis). Elke keer bij het verschonen van haar luier moet ze hem even aanraken, en als de romper weer dicht gaat zegt ze 'dag nasel!'. Ook papa en mama's navel moeten onderzocht worden. En heeft Winnie the Pooh eigenlijk ook een navel? Het is natuurlijk ook een interessant ding, zo'n navel. Ooit werd je door dat gaatje voorzien van je natje (en droogje, wou ik zeggen, maar dat zal wel niet zo zijn). Nu is het alleen nog maar een gekke knoop op je buik, als herinnering.

We komen steeds meer tot de ontdekking dat Leonie een sociaal kind is. Als ze kinderstemmen hoort, wil ze eigenlijk altijd op zoek naar de baby om mee te spelen. Ik waarschuw Leonie altijd wel dat ik niet zeker weet of iedereen het wel leuk vindt om baby genoemd te worden... Vanmorgen speelde ze samen met Stijn, die we nog niet eerder hadden ontmoet. Stijn was samen met zijn papa aan het buiten spelen, hij had een mooie bal bij zich. Later bleek dat hij en Leonie precies 1 jaar schelen, aangezien hij op 5 september 3 wordt. Toevallig hè?
O ja, sociaal, Leonie zegt keurig hawwo als ze iemand ontmoet, en als ze weer weg gaat zegt ze doei. Goed opgevoed hè? Samen spelen kan ze ook al, de bal overgooien enzo, en delen lukt haar ook. Andere kinderen zijn haar nog wel eens de baas, maar ze laat het allemaal over zich heen komen. Stijn was vanmorgen iets te ruig, en duwde haar op de grond, maar dat maakte haar niets uit. Dát moet ze nog even leren, van zich af bijten, maar voorlopig zijn wij ape-trots op onze meid!